Kochała deszcz.Kiedy tylko , zobaczyła ,że za oknem mży , siadała niezdarnie na parapecie , zwijając się w kłębek jak kilkuletnie dziecko. Nasłuchiwała odgłosu kropel , uderzających o szybę. Wierzyła ,że każde z uderzeń ma jakiś magiczny przekaz. Chce jej coś powiedzieć. Coś uświadomić. Tak jak ludzie. Jednak , ani deszczu ani ludzi nie była w stanie zrozumieć. Czasami słowa , nie są w stanie opisać tego , co tak naprawdę pragniemy powiedzieć. Nawet te najpiękniejsze , nie potrafią opisać tego , co dzieję się w samych nas , a czym chcielibyśmy się pochwalić.